Wszystkie informacje zawarte w blogu są mojego autorstwa. Dotyczą one mojego życia z Rdzeniowym Zanikiem Mięśni.
Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie bez mojej zgody jest zabronione!

środa, 9 maja 2012

„Życia nie mierzy się ilością oddechów, Ale chwilami, które zaparły dech”.


Bajka.
"Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia oraz ludzkie cechy – takie jak: dobry humor, smutek, mądrość, duma; a wszystkich razem łączyła miłość.
Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie. Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę.
Tylko miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili. Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu – miłość poprosiła o pomoc.
Pierwsze podpłynęło bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:
- Bogactwo, czy możesz mnie uratować?
- Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności. Nie ma tam już miejsca dla ciebie. – Odpowiedziało Bogactwo.
Druga podpłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem.
- Dumo, zabierz mnie ze sobą! – poprosiła Miłość.
- Niestety nie mogę cię wziąć! Na moim statku wszystko jest uporządkowane, a ty mogłabyś mi to popsuć… – odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.
Na zbutwiałej łódce podpłynął Smutek.
- Smutku, zabierz mnie z sobą! – poprosiła Miłość,
- Och, Miłość ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam. – Odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.
Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony, że nie usłyszał nawet wołania o pomoc.
Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębiach oceanu…
Nagle Miłość usłyszała:
- Chodź! Zabiorę cię ze sobą! – powiedział nieznajomy starzec.
Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia, że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca. Dlatego też bardzo chciała się dowiedzieć kim jest tajemniczy starzec. Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
- Powiedz mi proszę, kto mnie uratował?
- To był Czas. – Odpowiedziała Wiedza.
- Czas? – zdziwaiła się Miłość. – Dlaczego Czas mi pomógł?
- Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość. – Odrzekła Wiedza."

5 komentarzy:

ewa pisze...

Pozdrawiam Cie Ewelinko serdecznie
Buziaczki dla Ciebie

Zim pisze...

Piękna przypowieść, bo tak naprawdę dopiero pod wpływem czasu można zrozumieć, ile naprawdę znaczy miłość. Pozdrawiam :)

Anonimowy pisze...

hej ewelino. tez mam zanik miesni, inny typ ale jednak. dopiero niedawno zaczalem szukac takich blogow i dzis natrafilem na twoj. fajnie tu u ciebie i ciekawie. jesli bys byla zainteresowana to chetnie bym cie blizej poznal, bo milo jest pogadac z kims o pododobnym schorzeniu. lepiej sie porozumiec i wogle. co ty na to? pozdrawiam.

REwelkaa pisze...

Anonimowy, oczywiście, że możemy się poznać :)
W zakładce "KOntakt" jest mój numer gadu-gadu albo e-mail. Napisz :)

Zim, masz rację, czas zmienia bardzo dużo w naszym życiu.

Dziekuję za pozdrowienia i również pozdrawiam.

Ewelina.

Maja pisze...

Piękna bajka, kiedyś ją już czytałam.
I prawdziwa.